De wereld is gezonder zonder PFAS

Het probleem

Al 60 jaar lang vergiftigt Chemours onze leefomgeving door de productie en verwerking van PFAS.

De uitstoot in de lucht, lozingen in de rivier en het lekken in het grondwater zijn slecht voor onze gezondheid en het bederft het wonen in onze regio. PFAS zitten in de lucht, ons drinkwater en in eten uit de tuin. Eieren van hobbykippen moeten worden weggegooid. Zwemmen in buitenwater kan niet meer.

De stoffen geven een grotere kans op kanker, aandoeningen van de schildklier, schade aan ons immuunsysteem, vruchtbaarheidsproblemen en zijn gevaarlijk voor het ongeboren kind.

En PFAS breken niet af. Dat betekent opstapeling in ons lijf en onze leefomgeving. Alle Nederlanders hebben te veel PFAS in hun bloed en in deze regio is dat nog meer. Bij Chemours was dit altijd al bekend…..

Stichting PFAS Vrij Green Claim stapt naar de rechter om te zorgen dat:

Wat kun jij doen?

Doe mee aan de collectieve actie

Jarenlang is de winst naar de aandeelhouders gegaan. Ten koste van onze woonomgeving en onze toekomst. Chemours moet stoppen, opruimen en schade vergoeden. De vervuiler betaalt. Samen staan we sterk. Doe mee en meld je aan.

Wie komen in aanmerking?

Alle omwonenden van Chemours binnen de Veiligheidsregio Zuid-Holland Zuid kunnen deelnemen. Deze Veiligheidsregio bestaat uit de gemeenten Dordrecht, Zwijndrecht, Hendrik-Ido-Ambacht, Alblasserdam, Papendrecht, Sliedrecht, Hardinxveld-Giessendam, Molenlanden, Gorinchem en Hoeksche Waard.

Waarom moet de PFAS-uitstoot van Chemours stilgelegd worden:

1. Zij de winst wij het gif

De PFAS productie en producten zijn een bedreiging voor de gezondheid en voor onze leefomgeving. Bewezen is de relatie met verschillende kankersoorten, aantasting van het immuumsysteem en de schildklierfunctie, effect op vruchtbaarheid en groei ongeboren kinderen, daarnaast levert e.e.a. onrust op en materiële en immateriële schade als stress, angst en aantasting woonplezier.

2. Opstapeling van bewijzen schadelijkheid

Het RIVM heeft geconcludeerd dat de blootstelling van alle Nederlanders te hoog is. Met een piekbelasting in de omgeving van Chemours. PFAS zijn stoffen die niet of nauwelijks afbreken en zich opstapelen in mens, dier, bodem en water. Het aantal uitgebrachte rapporten over de schadelijkheid van PFAS groeit exponentieel. Vandaar de enorme lobby-inzet door Chemours. In plaats van aan saneringstechnieken en innovatieprocessen, geeft het bedrijf in de EU jaarlijks 35 miljoen uit aan lobbypraktijken.

3. Onvoldoende zicht op processen

Chemours geeft aan “verrast” te zijn door de vondst van TFA (een bepaalde PFAS soort). Dit betekent dat deze zogenaamde Seveso-inrichting ( een fabriek met een verhoogd risico op zware gevolgen voor mens en milieu) de processen niet in beeld en in controle heeft.

4. License to operate

De door Chemours veelgenoemde License to operate betreft met name eigen functioneren, op geen enkele wijze beperkt zij het effect op de gezondheid van omwonenden, leefomgeving (incl. biodiversiteit) en het milieu in het algemeen. Ook de wens om een goede buur te zijn wordt niet of nauwelijks ingevuld.

5. De stoffen zijn niet onmisbaar

De industrie geeft aan dat onze maatschappij niet zonder PFAS kan. De stoffen zouden onmisbaar zijn voor essentiële producten. Daarbij wordt listig ingespeeld op de stemming van de dag. Was het eerst energietransitie (weerlegt) of medische apparatuur (weerlegt, op een aantal uitzonderingen na), wordt er nu geschermd met productie voor defensie.

Het wezen van de industrie zou moeten zijn dat ze zoekt naar nieuwe afzetmogelijkheden en alternatieve producten. Zo zijn we ook van paard en wagen afgekomen.

6. Beperkt economisch belang

De fabriek zadelt de maatschappij met veel kosten op. Denk aan juridische kosten, ambtelijke werkgroepen en ondersteuning, platforms, extra inzet bij de vergunningverlenende instanties of ingehuurde experts. Dit wordt allemaal van ons belastinggeld betaald. En wat krijgen we daarvoor terug? Geen belastinggeld in ieder geval, dat betaalt Chemours in Zwitserland.

De werkgelegenheid die deze fabriek de regio oplevert, is beperkt. Ca. 300 personen zijn in vaste dienst, daarnaast wordt er veel gebruik gemaakt van uitzendkrachten. Voor het personeel is er veel vervangend werk beschikbaar. Overigens hoeft Chemours niet te sluiten: wel stoppen met uitstoot, de rotzooi op en om het fabrieksterrein opruimen.

7. Weinig tekenen van ethisch besef

De rechter heeft uitgesproken dat Chemours onrechtmatig heeft gehandeld in de periode 1984-1998. Zij heeft bewust de leefomgeving aangetast. Milieucriminaliteit noemt men dat. Op geen enkele wijze is een mea culpa uitgesproken. De enige communicatie gaat over hard er gewerkt wordt aan het reduceren van de uitstoot. Tegelijkertijd worden er regelmatig nieuwe vergunningen aangevraagd voor (nieuwe) uitstoot). Bovendien wordt over veel stoffen niet in het openbaar gecommuniceerd.

8. Schandalige praktijken

Chemours heeft in 2023 2,2 miljoen euro uitgegeven aan lobby richting ambtenaren en politiek.

Chemours gaat bijzonder akelig om met ziekgeworden oud-medewerkers.

Chemours hanteert een ijzeren zwijgplicht op voor huidige en oud- medewerkers. Waarom zou dat zijn?

De chemische industrie was geïnfiltreerd in de Wereldgezondheid organisatie (WHO) om de drinkwaternormen “schappelijk” te houden. Gelukkig zijn er wakkere journalisten, omwonenden en NGO’s.

9. Gevaar voor drinkwater

De uitstoot van PFAS is een gevaar voor de hoeveelheid en kwaliteit van beschikbaar drinkwater. De VEWIN (drinkwaterproducenten) en de Unie van Waterschappen trekken aan de bel, ook bij de Europese Unie. Daarnaast blijkt dat via pesticiden een enorme last wereldwijd over de bodem wordt uitgestrooid met een desastreus effect op bodem en grondwater (dikwijls ook een bron van drinkwater).

10. Nog veel onbekend

Wat we nog helemaal niet weten is wat de effecten op de biodiversiteit en de voedselproductie zijn (op langere termijn). Wat doet de korte keten TFA met bloemetjes en bijtjes? Wat betekent PFAS in gietwater bij de productie in het kassengebied? Denken we nu serieus dat de ramp beperkt blijft tot giftige eitjes van scharrelkippen?

11. Inzicht in werkelijke emissies ontbreekt, kennis en capaciteit bij overheid te beperkt

Wanneer door de overheid consortia worden ingehuurd die moeten adviseren om de omwonenden beter te beschermen, die tegelijk de chemische industrie adviseren, dan is deelnemen aan een klankbord door omwonenden alleen maar het ophalen van een participatievinkje.

En hoeveel en welke PFAS ze nou exact uitstoten dat weten we niet. Wel dat veel wordt achtergehouden (bijvoorbeeld over de lozing van TFA). We moeten nog steeds afgaan op de informatie door Chemours verstrekt.

12. Overheid loopt achter

Gebleken en uitgesproken is dat onze overheid en milieudiensten in kennis achterlopen op industrie. Er is te weinig budget om omgevingsdiensten (en DCMR) op krachten te brengen.

13. Op basis van vertrouwen

De monitoring en handhaving door de overheid zijn vormgegeven op basis van vertrouwen. Emissiegegevens worden aangeleverd door de bedrijven zelf (Chemours). Alleen metingen op lozingen op het riool worden maandelijks gecheckt. Dat betekent dat het grootste deel van de emissies dat via de lucht wordt geloosd in feite onbekend is. Informatie wordt opgehaald op basis van de fabrieksprocessen. Hier wordt door de overheid zelf geen controle op uitgevoerd. Een voorgenomen meting is nog steeds niet uitgevoerd.

14. Noodstop

Tweemaal achtereen is vanwege een stroomstoring een ongecontroleerde noodstop uitgevoerd. Dit heeft geleverd tot extra emissies. Emissies waarvan DCMR later pas kon aangeven dat zij geen direct gevaar opleverden.